Bron: Ruitenvrouw september 2001, 12e jaargang, Nummer 1.

Herinneringen aan Frans Wijnhoven, uitgesproken tijdens de avondwake.

Voor de eerste keer heb ik Frans ontmoet aan het loket van de Burgelijke Stand op het gemeentehuis in Bergen in 1961. Frans was ambtenaar op de afdeling bevolking en wij (Toos en ik) kwamen ons inschrijven om als pas getrouwd paar te gaan wonen in Nieuw Bergen aan de Petrusstraat 9. Dit was meteen ook de kennismaking met onze nieuwe buurman, want Frans ging met Diny wonen op nr. 7.
Nieuwe woningen, jong getrouwde stellen, veel gemeente ambtenaren zoals Riche van Dijk (chef Financiën), iets later Herman Westdorp, Gerrit de Leeuw (chef Algemene Zaken) en dus ook Frans die overging van Sociale Zaken, waar hij later Jan Daemen opvolgde als chef van die afdeling.
In die tijd heb ik al kennisgemaakt met het sterke sociale rechtvaardigheidsgevoel van Frans:
De grond achter onze woningen lag braak en op die gele grond kon je niets beginnen. De Gemeente zorgde goed voor haar ambtenaren en kiepte enkele vrachtwagens goede grond in hun toekomstige tuinen. Wij werden overgeslagen. Door bemiddeling van Frans werd enkele dagen later een einde gemaakt aan deze discriminatie. Er werd hard gewerkt om de grond geschikt te maken voor het inzaaien van gazon. Met het gazon kwam ook rijkelijk het onkruid, maar dat kun je het beste bestrijden met gif, dat door mijn vader werd geleverd. Als tegenprestatie bood ik natuurlijk Frans aan ook zijn grasveld met gif te bestrijden. Eigenwijs als hij was, maakte hij geen gebruik van dit aanbod. Diny zou dat onkruid er wel uitplukken. Hun gras bleef groen. De rest van de tuinen werd geel en bleef dit zelfs na drie keer opnieuw inzaaien.

De school voor onze kinderen stond aan de andere kant van de Rijksweg in Bergen. Reden genoeg om te gaan ijveren voor de stichting van een school aan deze kant. Heftige discussies tot zelfs op straat waren het gevolg, want de toenmalige Pastoor Peters was het daar absoluut mee oneens. De school kwam er en Frans is tot zijn dood met die school verbonden gebleven.
Strijdbaar als wij waren gingen wij ons ook met de politiek bemoeien, ook al was dat voor gemeenteambtenaren knap moeilijk en ook niet zonder risico, maar Frans bekende kleur. Als Wethouder Sociale Zaken heb ik op een bijzondere manier met Frans als hoofd van de afdeling samengewerkt.
Het onderwijs bleef ons beide boeien en samen hebben wij hard gewerkt aan de fusie van de bijzondere basisscholen in de gemeente Bergen.

Als secretaris-penningmeester van het schoolbestuur is Frans wel heel moeilijk te vervangen. Als gangmaker genoot hij als geen ander van de bijeenkomsten van de oude buurt.
Frans was samen met Diny actief lid van de Bergense Bridge Club. Ook daar maakte hij deel uit van het bestuur. Van zijn bestuurlijke ervaring werd ook daar volop geprofiteerd.

De manier waarop Frans zijn ziekte heeft gedragen, wel zeer bijzonder door Diny en de kinderen geholpen, was bewonderenswaardig. Zijn neiging tot regelen in de perfectie heeft hij tot het allerlaatste volgehouden.

Frans, bedankt voor alles wat je voor ons hebt gedaan. We zullen je erg missen.

Jac Kersten.